Company

Vanmorgen m'n natte kloffie weer aangetrokken. Het regent nog zacht. Tegen de tijd dat ik op de fiets zit is het weer droog. Ik begin met een klim van 7 km en omdat ik nog fris ben levert dat geen problemen op. Aangekomen op de top kom ik een 'oude' bekende tegen. Het is de Oostenrijker, die eigenlijk met niemand praat, hoewel ik wel altijd een gesprekje met hem heb. In de afdaling kom ik nog een stel op de fiets tegen, waar ik even mee praat.
Aan de andere kant van het fjord zie ik een pijpleiding tegen de berg op liggen. Het blijkt echter de weg te zijn over de 2e pas van vandaag. Met stukken van 12 %. Best steil, maar gelukkig is het vandaag alleen maar asfalt. In Patreksfjordur zoek ik gelijk de camping op. Later komt er nog een Engelsman op de fiets aan. Als hij hoort dat ik naar Latrabjarg ga vraagt hij 'if I can use company' zodat we besluiten daar morgen samen heen te fietsen. Latrabjarg is overigens een 'tricky place'. Onlangs is er nog een tourist van het klif gedonderd.

In mijn kuif gepikt

De route voert vandaag over een pasje en een hoogvlakte. En vanmiddag kon ik dan eindelijk mijn regenpak aantrekken. En toch was het een van de mooiere dagen: veel klimmen en een mooie omgeving. O.a. langs de Dynjandiwaterval. Helaas trok alles op de hoogvlakte dicht, zodat ik helaas niet veel heb gezien. Na ruim 100 km kom ik aan op de camping in Bildadalur (zonder douche). Ik tref daar Wolfgang en Antoinette, die ik gisteren heb ontmoet. Ik krijg thee met rum.
Vandaag ben ik 6 x in mijn hoofd gepikt. Door een klein soort meeuwen (noordse stern), die langs de kust zitten te broeden. Gelukkig had ik mijn muts op. Ze hebben echter wel op mijn regenjas gescheten. Het regent nog steeds en alles is nat. Ik hoop dat het weer morgen beter is, zodat ik alles kan drogen.
Ondanks de regen was het weer een mooi daggie. Beetje afzien maar weer voldaan.

Een geweldig uitzicht

Ondanks dat ik vroeg plat was gegaan gisteravond, ben ik vanmorgen toch laat wakker geworden.
De route voert me eerst over een pasje langs de hoogste berg van de westfjorden. Een jogger stuurt me de goede kant op anders had ik de track waarschijnlijk nooit gevonden. Een maal op de juiste route tref ik een Zweedse 4 x 4, waaronder ze liggen te sleutelen. Dat voorspelt niet veel goeds en inderdaad sleep ik de helft van de klim mijn fiets over de keien naar boven. Als ik weer een stukje ben afgedaald leg ik mijn fiets aan de kant om de hoogste berg van de Westfjorden te beklimmen: de Kaldbakur (hoogste berg van het noord-westen). Het uitzicht is geweldig.
Terug bij de fiets zet ik de afdaling in, een afdaling die ik gelukkig niet te voet hoef af te leggen. Als ik even opzij ga voor een 4 x 4, stoppen IJslandse dames spontaan voor een praatje. Ze benijden me om mijn drie maand lange fietstocht.
Als ik de kust weer bereik moet ik nog wel even terug naar Pingeyri fietsen. Nog eens 40 km hobbelen langs de kustweg. Eigenlijk alleen geschikt voor 4 x 4 auto's, maar nu ook voor fietsers. Sommige stukken moet ik lopen. Uiteindelijk was het een geweldig daggie. In een fantastische omgeving. Morgen weer verder, maar dan weer met die puist bagage op de fiets.
Oh ja, nog snel even vragen hoe Nederland gespeeld heeft .....

Keien en losse stenen

Foto: Breidalsheidi

Ik stond vanmorgen te praten met een ouder echtpaar uit Canada. En laat hij nou niet een collega zijn van Michele, die samen met Benoit net aan een wereldreis zijn begonnen. Zie ook hun weblog: http://www.vagamonde.net/. Op 17 juni kwam ik ze tegen.
Ik kon vanmorgen helaas niet zo vroeg vertrekken, omdat de supermarkt pas om 12.00 uur open was en ik moest voor drie dagen proviand inslaan. Na het 'shoppen' vertrek ik en begin aan een klim die over de Breidalsheidi gaat voeren. Vlak onder de top bestaat de route slechts uit losse keien, zodat ik moet lopen. Op de pas ga ik, op advies van de tourist info, lopend naar een nog hoger gelegen punt. Vanaf hier heb ik een geweldig uitzicht op Isafjordur en op de afdaling. Een afdaling die vanaf de top er zo mooi bij lag, maar bij nader inzien een pad bezaait met keien en losse stenen blijkt te zijn. Van de in totaal 7 km kan ik er maar 1 km gezeten in het zadel (voorzichtig) afdalen. De 15 km lange pas kost me ruim 2,5 uur. Maar het was de moeite waard. Zoals de man van de info al zei: "the mountain is more beautiful from the outside than from the inside".
Nu sta ik in Pingeyri. Morgen weer een rondje gravel, maar nu zonder bagage. En dit gecombineerd met een wandeling naar een topje van 1000 meter. Als 't helder weer is moet ik Snaefellsjokull in 't zuiden kunnen zien liggen. Ik ben benieuwd.

Lekker lui in het zonnetje

Ik ben vandaag naaar Isafjordur gefietst. Een afstand van slechts 20 km. Wat in Isafjordur rondgehangen. Het was mijn bedoeling om door te fietsen naar Bolangarvik. Maar de zin ontbrak me een beetje. Bovendien voelen de benen een beetje brak en morgen moet ik een hoogvlakte over om niet door een tunnel te hoeven. Het zal waarschijnlijk een pittige klim worden, maar het zal ongetwijfeld ook weer mooie plaatjes opleveren. Ik begin overigens een beetje een luie fietser te worden, merk ik. Echt tot het uiterste ga ik niet meer. Gelukkig heb ik tijd zat, dat scheelt. Broerlief en echtgenoot zullen komende week wel in Santiago aankomen. De laatste keer dat ik iets van ze heb vernomen waren ze 100 km voor Burgos. Met een lekke band. Na een periode van veel slecht weer in Frankrijk reden ze nu ook in de zon. Ik had ze nog zo gewaarschuwd. Voor mooi weer moet je dit jaar op IJsland zijn. Zo zit ik ook vandaag weer in 't zonnetje. En uit de wind loopt de temperatuur lekker op.

Een 14-tal nieuwe foto's, vanaf 21-06 geschoten, zijn weer toegevoegd aan het webalbum IJsland.

Alleen op de camping

Hoewel het vannacht hard waaide was er vanmorgen nauwelijks wind. Toch schiet het niet op, want ik stop vaak om foto's te maken. De fjorden liggen er mooi bij. Mooi in het zonnetje en het valt me op dat alles in bloei staat. En langs de kust zie ik regelmatig eenden met jongen zwemmen. Op een gegeven moment kom ik langs een bezienswaardigheid in de vorm van een oud boerderijtje. Ik stop om een foto te maken en hoop dat ze ook koffie verkopen. Een oud vrouwtje roept haar kleinzoon, die mij in perfect Engels het een en ander uitlegt. Ik bestel koffie met wafels en 't jochie komt bij me zitten praten. Hij vertelt me o.a. over een andere fietser, die hier langskwam en die niet zo vriendelijk was. "Als iedereen aardig voor elkaar zou zijn, dan zou de wereld er een stuk beter uitzien", zegt hij. En deze tegeltjeswijsheid wil ik natuurlijk van harte onderschrijven.
Ik weet niet wat er in die wafels heeft gezeten, maar fietsen gaat ineens 'als een speer'. Door dit 'oponthoud' besluit ik niet verder te fietsen dan Sudavik, waar ik alleen op de camping sta met prima faciliteiten. En dat voor nog geen € 5,-. Morgen kan ik op mijn gemakkie naar Isafjordur of misschien wel Bolungarvik.

Een mooi weer fietser

Voor de laatste 30 km had ik gisteren 2 uur nodig. Dus dat viel uiteindelijk mee. Vanmorgen eerst de bandjes opgepompt. Achter bijna 1 bar te weinig en dat fietst zwaar.
Vandaag moest ik over een hoogvlakte en van dat soort landschappen ben ik wel gecharmeerd. Daarna nog een fjord rondgefietst en met een gunstige wind kom ik om 17.00 uur in Reykjanes aan. Na twee dagen weer kunnen douchen en vervolgens een uur in het zwembad gelegen. Morgen wil ik naar Sudavik en als 't lukt Isafjordur, maar dat zal wel net te ver zijn. Daarna gaat het gas eraf en doe ik het even rustig aan. In de buurt van Latrabjarg blijf ik een dag staan om plaatjes te schieten van de papegaaiduiker.

Ben nu een maand onderweg en heb nog bijna geen regen gehad. De mythe dat ik altijd mooi weer heb blijft dus (voorlopig) bestaan. Het weekend komt er weer aan en de IJslanders zijn al weer massaal onderweg met hun vouwwagens. Voor mij betekent dat slecht nieuws, volle campings.
Ik zit nu ordinair voetbal te kijken.